25 maart 2019

Zaterdag 1 verplettert DFS

Niet in paniek raken en uitgaan van eigen kracht. Dat is al een heel seizoen de kracht van Volendam. Het zaterdagelftal van trainer Sander Middelbeek raakte na de 1-1 ruststand tegen laagvlieger DFS niet in de stress en drukte na rust het gaspedaal vol in. Op die tempoversnelling en het surplus aan kwaliteit hadden de bezoekers uit Opheusden geen antwoord: 6-2.

 

,,De eerste helft was niet goed genoeg. In de rust hebben we tegen elkaar gezegd: gaan we ze wel of niet slachten? Na rust waren we veel agressiever”, merkte Middelbeek.

En zo is zijn elftal weer een stapje dichterbij het kampioenschap gekomen. ,,Dat is het doel”, maakte Wessel Stuyt duidelijk. De uitblinkende Stuyt is aan een opmerkelijk seizoen bezig. Afgeserveerd bij de junioren van Volendam, maar al een heel seizoen een stabiele, sterke kracht achterin. De linkervleugelverdediger was acht jaar lang linkerspits bij FC Volendam, maar behoort nu bijna wekelijks tot de uitblinkers.

 

Tegen DFS bereidde hij met een machtige sprint de vierde treffer van Volendam voor. Stefan Plat rondde mooi af, waarna de negentienjarige Volendammer zelf voor het slotakkoord zorgde. Met een fraaie demarrage verschafte Stuyt zichzelf de nodige ruimte. De combinatie met de eveneens uitblinkende Eric Veerman was heel fraai, waarna hij de bal beheerst langs Jaap Omvlee werkte: 6-2. ,,Ja, ik ben met een topseizoen bezig. Ik had nooit verwacht dit seizoen basisspeler te worden en zeker niet als linkervleugelverdediger. Maar het pakt goed uit. Ik heb er weer plezier in. Ik heb acht jaar als linksbuiten gespeeld, maar dit bevalt me goed. Het één op één verdedigen kan nog wel beter. Dat zag je bij de eerste kans. Daar stond ik niet goed opgesteld”, vond de zelfkritische Stuyt.

 

Die zijn fout na twee minuten ook herstelde. Eerst redde Sander Binken fantastisch op de inzet van Jeffrey Arends, waarna dezelfde Arends zijn inzet op de doellijn zag gekeerd door Stuyt. De bezoekers combineerden via oud-prof Lorenzo Davids best aardig, maar in aanvallend opzicht was de ploeg van Scott Calderwood besluiteloos en dus machteloos. Mattheys Kuypers kreeg nog de beste kans, maar zijn inzet belandde in het zijnet.

 

Mededogen

Aan de andere kant toonden Niels Springer (net naast), Nick Tol (van dichtbij op de vuisten van Omvlee) en Stefan Plat (raakte via de handen van Omvlee de paal) veel mededogen met de tegenstander. Toch kwam de thuisploeg op voorsprong. Een combinatie tussen Sonny Tol en de verdienstelijk spelende Azzedine Sout (het achttienjarige talent stond voor het eerst in de basis) werd door topscorer Harry Zwarthoed beheerst afgerond: 1-0. Op slag van rust kwam DFS via een mooie vrije trap van Marc Harlaux op gelijke hoogte. ,,Ons baltempo lag voor rust te laag. We konden ze niet kapot spelen”, probeerde Stuyt het moeizame spel van zijn ploeg te verklaren.

 

Hoe anders was dat na rust. Volendam pakte de tegenstander direct bij de strot, gooide het tempo omhoog en stond binnen zeven minuten op 3-1. Eric Veerman mikte raak vanaf de penaltystip, nadat Niels Springer onderuit was gehaald door Corné Davelaar en de steeds beter draaiende Nick Tol rondde een individuele actie heel fraai af. Bij DFS ging de fut er langzaam uit. Toch kreeg de ploeg weer enig geloof in een goede afloop. Rick van Walsem kopte raak, nadat Sander Binken zich volledig had verkeken op een hoge bal: 3-2. Plat herstelde die fout binnen twee minuten: 4-2. Eric Veerman (kopbal) en Stuyt benadrukten nog eens het krachtsverschil: 6-2.

 

Volendam: Binken, S. Tol (80. Schokker), H. Schilder, Veerman, Stuyt, N. Tol, Zwarthoed, Tuyp, Plat (64. J. Tol), Sout (73. G. Schilder), Springer.

DFS: Omvlee, Davelaar, Van Walsem, Van Alst, Harlaux, Arends, Raterink (65. Grootendorst), Van Dors, Davids, Kuypers, Van Ossenbruggen (57. Scheffer).

 

Bron: Noordhollands Dagblad

 

terug   »